Mijn eerste mountainbiketocht

Hoewel ik mijn fietscarrière op een mountainbike begonnen ben, had ik nog nooit een echte toertocht gefietst. Daar moest verandering in komen en dus haalde ik mijn Specialized mountainbike uit de schuur en fietste ik op 13 november de mtb toertocht van TWC Weert.

 

Ik mag dan wel begonnen zijn met mountainbike, een echte mountainbiker ben ik nooit geweest. Ik fietste voornamelijk stukjes over de weg en had op mijn mountainbike dan ook speciale dunne, gladde bandjes liggen. Tijdens mijn stage in Winterswijk heb ik wel een aantal keer over de “Winterwijkse berg”gefietst. Een oude vuilnisstort die omgetoverd is tot mountainbikeparcours. Tip: zoek op youtube met “winterwijkse berg” en je krijgt een aantal leuke filmpjes te zien! Maar al dat losse zand, boomwortels, steile beklimmingen en afdalingen waren niet echt mijn ding.

 

20161113_114045

 

Tot de mountainbiketocht van TWC Weert werd aangekondigd. Toen begon het allemaal een beetje te kriebelen. “Zal ik het doen, zal ik gewoon meefietsen”, flitste vaker door mijn hoofd. Bij mijn vaste groepje fietsdames vond ik een fietsgenootje die vroeger vaker mountainbiketochten had gefietst en graag met mij mee wilde. Zo gezegd, zo gedaan. En zo stond ik op zondagochtend om 8.30 paraat om mijn eerste mountainbiketocht te fietsen met mijn mountainbike die door vriendlief nagekeken was. En toen kwamen ineens de zenuwen. Zou het allemaal wel goed gaan en zou ik niet gaan vallen? Ik had van te voren geen proefrondje meer kunnen rijden, omdat mijn mountainbike pas de avond van tevoren weer thuis stond, dus wist ik niet hoe het ging lukken met inklikken en sturen. Het inklikken ging af en toe wat moeizaam, sturen ging gelukkig goed. En met trots kan ik zeggen dat ik niet gevallen ben 😀

De tocht viel uiteindelijk mee en ik heb er echt van kunnen genieten! We hadden gekozen voor de 30 km, omdat we niet wisten hoe zwaar het zou zijn. Ondanks dat het erg koud was, ik denk zo’n 2 à 3 graden, heb ik het de hele tocht niet koud gehad. Vooral op de wat technische stukken had ik het heet, hahaha.Op de smalle stukjes voelde ik wel af en toe de hete adem van de snellere mannen in mijn nek, maar ik heb gewoon lekker op mijn eigen tempo door gefietst. Sorry not so sorry daarvoor mannen! De beklimmingen vond ik echt heel erg leuk om te doen, en ben ik goed op kunnen komen. Afdalen is gewoon echt niet mijn ding. Dat is het op de wielrenfiets niet, op de mountainbike nog véél minder. Ik ben gewoon te bang om te vallen, terwijl je bij mountainbiken nog relatief zacht valt doordat het vaak offroad is. Maar hier ga ik nog aan werken 😉 De bochtjes verliep best prima, al moest ik wel heel erg wennen aan het brede stuur. Het is allemaal toch net ietsjes logger en langzamer dan dat ik gewend ben.

 

img-20161113-wa0005_1480455949360img-20161113-wa0002_1480455949726

 

Van vriendlief kreeg ik achteraf te horen dat ik fietste als een mietje, maar dat mocht de pret niet drukken! Beter gezegd nog, de volgende tocht staat alweer gepland. Zondag 4 december fiets ik de mountainbiketocht in Stramproy, dit keer samen met vriendlief. Ik ben benieuwd!

 

Liefs Manon

 

 

 

Geef een reactie op het artikel...