Eddy Merckx Classic

Afgelopen zaterdag werd in Roermond de Eddy Merckx Classic georganiseerd. Samen met 3 andere dames fietste ik de 60 km. Een ideale manier om een leuke route te ontdekken in de omgeving.

 

Om half 9 verzamelde we en nadat alle startnummers opgespeld waren, gingen we op weg naar het plein waar we zouden starten. Er was die dag ook een Big Band festival, dus er was vanalles opgebouwd. Zo ook een standje waar we eten konden pakken. Er lagen flink wat bananen, snelle jelles en repen van weigth watchers, maar iemand van de organisatie was in geen velden of wegen te bekennen. Nadat we onszelf bevoorraad hadden, wilden we graag beginnen. Alleen, nergens stond aangegeven waar we heen moesten. Een aantal vragen later kwamen we er achter in welke richting we moesten en inderdaad stond daar heel in de verte een rood bord met een witte pijl.

 

Screenshots

Na de ietwat moeizame start kwamen we al snel lekker op gang. Overal stonden de route netjes aangegeven en bij gevaarlijke punten werden we gewaarschuwd door middel van borden. Persoonlijk had ik het prettig gevonden als op deze plekken ook vrijwilligers hadden gestaan voor wat extra veiligheid. Na ongeveer 30 km ging de route linksaf, maar de politie gaf aan dat we rechtdoor moesten. We waren inmiddels bij een kruispunt aanbelandt en er stond geen route meer ingegeven. Hier stond een bankje, dus besloten we een korte plas- en eetpauze in te lassen. In de verte zagen we andere renners gaan, dus gokten we dat wij ook in die richting moesten. Nadeel was alleen dat we over een niet-geasfalteerd stuk weg moesten waar flink wat kiezels lagen. Op hoop van zegen zijn we er over heen gefietst en zonder lekke banden geraakte we weer op de route. We werden ingehaald door een aantal motoragenten en daarachter kwam een groot peloton renners. We besloten aan te haken en fietsen zo verder. In de snelheid die we met het peloton hadden, reden we zo de revitalisering post voorbij. Na overleg zijn we er toch maar eventjes gestopt en hebben we weer bijgetankt. Er was een grote keuze. Zo waren er krentenbollen, snelle jelles, twee verschillende soorten repen, bananen en flesjes AA drank. Na deze korte stop konden we weer volle bak de laatste 15 km afleggen. Op de Meinweg richting Herkenbosch hebben we nog een heerlijk stukje kop over kop gereden. De laatste kilometers hebben we rustig afgelegd en uiteindelijk kwamen we met z’n viertjes over de (denkbeeldige) finish. Als aandenken kregen we allemaal een mooie medaille omgehangen.

 

eddy merckx

Ik vond het een leuke tocht om te rijden. De route was fantastisch mooi. De organisatie had wat mij betreft net iets beter geregeld kunnen zijn. Het was bijvoorbeeld leuk geweest als er een duidelijke start- en finish was geweest, gewoon voor dat echte ‘tour-gevoel’. Qua revitalisering had er meer sportvoeding mogen zijn, nu waren het meer koeken dan echte energierepen. Ook had de revitaliseringspost op een eerder moment mogen komen, want hierna was het nog maar 15 km tot aan het eind. Als laatste verbeterpuntje had ik graag verkeersregelaars op de gevaarlijke punten en de splitsing gezien, want we zijn een hoop renners tegen gekomen die de splitsing gemist hadden.

Volgend jaar zijn we er weer bij en dan gaan we voor de 110 km!!

 

Liefs Manon

2 thoughts on “Eddy Merckx Classic

Geef een reactie op het artikel...